مسابقه میر میران 

مسابقه میرمیران دوره دهم ، از زمین تا آسمان :

تا آنجا که به یاد دارم , معماری ایرانی را با تمام مهری که در تک تک آجرهای چیده شده در ساختار وجودی خویش دارد , دوست داشته ام و همواره آن را به عنوان یکی از برترین تفکرهای ساخت در معماری روز دنیا از آغازین روزهای پیدایش خانه دانسته ام . ( اتفاقی که این روزها دیگر شاهد آن نیستیم )

توجه به تمام وجوه ساخت , مباحث زمینه گرایی , پایداری  , چندمقیاسی , معماری بومی , مباحث سازه ای و دیگر ابعاد ساخت مسکن مناسب , دقیقا همان اتفاقاتی است که معماری امروز دنیا بدان توجه خاص و ویژه ای داشته و بنیان معماری معاصر غرب از ۱۹۷۰ به بعد را میسازد.ازآنجا که معماری پایدار ریشه گرفت و توجه به موضوعات انرژی , اقتصاد , فرهنگ , و … در معماری و شهرسازی , جای خود را آنقدر باز میکند که میشود مبنای اصلی معماری حال حاضر دنیا.

در رهگذری ساده از کنار معماری ایرانی, میبینیم که تمام نکات گفته شده در بالا را هزار سال قبل رعایت می کردند.معماری مناطق مختلف ایران ( مخصوصا معماری مناطق گرم و خشک ) , نمونه بارز معماری و شهرسازی پایدار , معماری بومی , زمینه گرایی , و حتی برخی ابعاد معماری چندوجهی است .بردن خانه به درون خاک یا ساختن روی سکو , ایوان ,استفاده از گل و گیاه , حوض آب ,مصالح با ظرفیت های گرمایی مشخص , توجه به نورگیری ساختمان در فصل های مختلف , ارتفاع سقف مناسب در بخش های زمستان نشین و تابستان نشین , تهویه طبیعی , بادگیر , معماری درونگرا و برونگرا , مرکزیت محله , فرم مربع یا مستطیل پلان , خط آسمان و … , همه و همه نشانگر بعد ساختاری معماری و شهرسازی آن دوران سرزمین کهن بوده که امروزه هرکدام را به شاخه ای مجزا تبدیل کرده  و جزیی تر به آن می پردازند.

اینها همه جدا از ساختار معنوی شکل گرفته در روح و جان معماری ایرانی است.

آنچه که از معماری امروز یاد میکنیم در حقیقت بسط داده شده از تفکرات قدیم معماری ایران است که امروزه در جای جای دنیا به چشم میخورد.

وجود حیاط (تراس) با ایجاد محرمیت و فاصله فضایی مناسب , داشتن دید مناسب , استفاده از تهویه طبیعی , استفاده از خاصیت گلخانه , مصالح نو که هم عایق صدا هستند و هم عایق حرارت , فضای سبز و دلایل چندمنظوره استفاده از گیاه در فضاهای مسکونی بلند مرتبه (سایه اندازی , تهویه , خاصیت گلخانه ای , …) , نورگیری و سایه اندازی های مناسب با توجه به اقلیم , ایجاد دسترسی شهری مناسب , ایجاد فضاهای تفریحی مناسب مانند پارک در خود ساختمان و … , تمام آن چیزیست که باید در ایران و معماری ایرانی , مخصوصا در ساختمان های بلند مرتبه بدان توجه ویژه داشت.

معماری دیجیتالی یا پارامتریک هم در حقیقت همان هندسه ایست که در معماری ایران توجه خاصی بدان داشتند . به این معنی که تمام معماری آن دوران بر اساس یک هندسه منظم شکل میگرفته که در حال حاضر با تکنولوژی روز دنیا , این اتفاق با رایانه و به صورت دیجیتال و بر پایه الگوریتم های موجود ساخته میشود.

معماری همان روح تجمیع یافته از یک سازش بلند میان مردم و زمین است . آنجا که سر از سرای جان خویشتن خویش بر می داریم و در هوای سبز حیاط دل آرام میگیریم و به انتظار فردای شیرین مینشینیم .